رسم زندگي

1366-11868 — Mon, 05 Oct 2009 21:54:58 GMT

یک شاخه گل

یه دنیا مهربونی

تقدیم به تو که

هم گلی هم مهربونی

happy birth day

1366-11868 — Mon, 05 Oct 2009 21:09:18 GMT

اشک شادی شمع رو نگاه کن واستت میچکه،چکه چکه

کام همه رو بیا شیرین کن بیا کیک و ببر تیکه تیکه

1366-11868 — Mon, 05 Oct 2009 21:06:28 GMT

بیست و یک سالگی

بیست و یک شمع،

بیست ویک روشنایی،

به یاد بیست و یک سالگی ات،

در دل های مشتاق روشن است.

نه،آن ها را خاموش نمی کنیم،

که در پرتو نورشان،

خود و دیگران را،

در گذشته و حال و آینده،

در دایره ای از امید و نور و آرامش،

مرور می کنیم.

به بیست و یک سالی که گذشت،

و به سال های نیامده،

با چشم آرزو،

عاشقانه نگاه می کنیم.

تــــــــــــــــــــــــــــــولـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدت مــــــــــــــــــــــبـــــــــــــارک

14مهر

1366-11868 — Mon, 05 Oct 2009 18:59:00 GMT

گاهی فقط گاهی

1366-11868 — Mon, 03 Aug 2009 07:59:09 GMT

خسته از نامهربونی بعضی آدم ها نشستم روی نیمکت پارک...قلم به دست دارم.

می نویسم ... شاید نوشتن کمکی باشه برای رهایی از فکرهای مردم آزار!شاید بازی با کلمات،جمله ها و خط های کاغذ باعث بشه توی کوچه پس کوچه های لغات گم بشم و راه برگشت به کلبه غصه را پیدا نکنم!

گاهی گم شدن خوبه!گم بشم که فراموش بشم،گم بشم که فراموش بکنم.

گاهی فراموشی خوبه،تا فراموش بکنم فراموش کردنی ها روا

گاهی سکوت خوبه!تا ساکت باشم تا ببینم!

گاهی بی خبری خوبه!تا بی خبر باشم از راه های فریب دیگران!

گاهی دور شدن خوبه! تا دور بشم از بدی بدها!

اما این گاه ها فقط گاهی خوبه ...

گاهی به یاد آوردن خوبه ... تا به یاد بیارم خوبی خوب ها رو !

گاهی پیدا کردن خوبه ...تا پیدا کنم عشق را در لحظه لحظه های زندگی ام!

گاهی حرف زدن خوبه ...تا آروم کنم دلی رو که تنهایی آزارش میده!

گاهی فهمیدن خوبه ... تا بفهمم تمام خوبی های پنهان مانده رو !

هنوزم روی نیمکت نشسته ام،گم شدم تا غصه مرا پیدا نکند،دوباره پیدا شدم تا شادی مرا ببیند.

ساکت شدم تا درد دل های دلم را بشنوم،دوباره حرف زدم تا دلداری اش بدهم.

فراموش کردم بدی ها،نا مهربونی ها رو،دوباره به یاد آوردم خوبی ها،زیبایی ها رو.

ولی چیزی برای همیشه فراموش کردن ،ندیدن و گم کردن نیست.

چیزی برای همیشه به یاد آوردن ،دیدن و پیدا کردن هست.

از ازل تا ابد عشق خواستنی است.

1366-11868 — Mon, 03 Aug 2009 07:57:46 GMT

خدایا!

ناپاکم و گناه آلود،

اما می دانم

اگر نگاه رحمتت را بر من بیفکنی

قلب من چون برف،سپید و پاک خواهد شد.

خدایا!

ذهنم پریشان است،

افکارم بی قرار است،

درمانده ام .

پس رشته زندگی ام را

به دست های امن تو می سپارم.

خدایا!

مرا قلبی ببخش

که برای دیگران بتپد،

با اشک دیگران

اشک بریزد ،از شادی دیگران شاد شود

و رنج دیگران را رنج خود بداند .

قلبی که مرا با تمامی آفرینش پیوند زند.

عیدتان مبارک

1366-11868 — Mon, 20 Jul 2009 09:47:37 GMT

من نالایق به تو دل بستم

نکش دامان خود از دستم

یا رسول الله نظری فرما.....

آرام باش

1366-11868 — Mon, 13 Apr 2009 11:00:18 GMT

همان خدایی که آدم را بخشید

همان خدایی که اسماعیل را به ابراهیم بخشید

همان خدایی که نوح را به ساحل نجات رساند

همان خدایی که موسی را از رود گرفت

همان خدایی که عیسی را یاری کرد

همان خدا تو را نیز کفایت میکند.......

تو را نیز یاری میکند....................

پس............

آرام باش

1366-11868 — Mon, 09 Mar 2009 05:42:16 GMT

اكنون كه مال مني رويايت را تنگاتنگ رويايم بخوابان و به عشق و رنج و كار بگو كه اكنون همه بايد بخوابند به عشق بگو ديگر هيچ كسي جز تو نمي‌تواند در رويايم بگنجد ما بر فراز رودخانه‌هاي زمان پرواز مي‌كنيم و هيچ كسي جز تو از ميان تاريكي‌ها با من سفر نخواهد كرد هيچ كسي جز تو كه هميشه سبزي، هميشه خورشيدي، هميشه ماهي حالا كه دستانت مشت خود را باز كرده‌اند بگذار معني لطيفشان به زمين چكد و من، به دنبال اشكي كه از تو فرو مي‌چكد سفر مي‌كنم اشكي كه مرا تمام مرا به يغما برد

1366-11868 — Wed, 31 Dec 2008 20:45:18 GMT

مرد جوانی وسط شهری ایستاده بود و ادعا می‌كرد كه زیبا ترین قلب را در آن شهر دارد. جمعیت زیادی گرد آمدند.قلب او كاملا سالم بود و هیچ خدشه ای بر آن وارد نشده بود. پس همه تصدیق كردند كه قلب او به راستی زیباترین قلبی است كه تا كنون دیده اند.
مرد جوان، در كمال افتخار با صدایی بلندتر به تعریف از قلب خود پرداخت. ناگهان پیر مردی جلوی جمعیت آمد و گفت: اما قلب تو به زیبایی قلب من نیست. مرد جوان و بقیه جمعیت به قلب پیر مرد نگاه كردند. قلب او با قدرت تمام می‌تپید، اما پر از زخم بود. قسمت‌هایی از قلب او برداشته شده و تكه‌هایی جایگزین آن شده بود.
اما آنها به درستی به درستی جاهای خالی را پر نكرده بودند و گوشه‌هایی دندانه دندانه در قلب او دیده می‌شد. در بعضی نقاط شیار‌های عمیقی وجود داشت كه هیچ تكه ای آنها را پر نكرده بود. مردم با نگاهی خیره به او می‌نگریستند. و با خود فكر می‌كردند این پیر مرد چطور ادعا می‌كند كه قلب زیبا تری دارد.
مرد جوان به قلب پیر مرد اشاره كرد و با خنده گفت: تو حتما شوخی می‌كنی... قلبت را با قلب من مقاسیه كن. قلب تو، تنها مشتی زخم و خراش و بریدگی استپیر مرد گفت: درست است قلب تو سالم به نظر می‌رسد، اما من هرگز قلبم را با قلب تو عوض نمی‌كنم. می‌دانی، هر كدام از این زخمها نشانگر انسانی است كه من عشقم را به او داده ام، من بخشی از قلبم را جدا كردم و به او بخشیده ام. گاهی او هم بخشی از قلب خود را به من داده كه به جای آن تكه بخشیده شده قرار داده ام. اما چون این تكه‌ها مثل هم نبوده اند، گوشه‌هایی دندانه دندانه در قلبم دارم كه برایم عزیزند، چرا كه یاد آور عشق میان دو انسان هستند. بعضی‌ها از قلبم را به كسانی بخشیده ام.
اما آنها چیزی از قلب خود به من نداده اند. اینها همین شیارهایی عمیق هستند. گرچه دردآورند، اما یادآور عشقی هستند كه داشته ام امیدوارم كه آنها هم روزی بازگردند و این شیار‌های عمیق را با تكه ای كه من در انتظارش بوده ام، پر كنند. حالا می‌بینی زیبایی واقعی چیست؟ مرد جوان بی هیچ سخنی ایستاد. در حالی كه اشك از گونه‌هایش سرازیر بود، به سمت پیر مرد رفت. از قلب جوان و سالم خود تكه ای بیرون آورد و با دستهای لرزان به پیر مرد تقدیم كرد.

پیر مرد آن را گرفت و در قلبش جای داد و بخشی از قلب پیر و زخمی‌خود را جای زخم مرد جوان گذاشت. مرد جوان به قلبش نگاه كرد، دیگر سالم نبود، اما از همیشه زیباتر بود. عشق از قلب پیر مرد به قلب او نفوذ كرده بود