امروز یه هدیه از یکی از عزیزانم گرفتم که همراه اون یه کارت پستال بود با شوق و ذوق کارت پستال رو باز کردم تا ببینم چی نوشته اما سفید بود سفید سفید مثل برف سفید بود مثل قلب کسی که اون رو به من داده بود و با این سفیدیش من رو به یاد این جمله انداخت که "سکوت گاه هزاران معنا دارد که از سخن گفتن بر نمی آید "و واقعا ً همین بود وقتی هدیه رو گرفتم همه به من میگفتن که تشکر کن اما من می خواستم سکوت کنم و با سکوتم بگویم از ته قلبم ممنونم با سکوتم فریاد بزنم دوستت دارم دوستت دارم بیشتر از معنای واقعی دوست داشتن دوستت دارم به اندازه تمام سالهایی که نمی زیسته ام اما باز هم سکوت بود سکوت