|
توی نظرات یه مطلب جالب که دوستم نرگس اون رونوشته بود دیدم حیفم اومد ننویسم
بچه ها شوخی شوخی به گنجشکها سنگ می زنند...وگنجشکها جدی جدی میمیرند آدمها شوخی شوخی زخم می زنند...و قلبهاجدی جدی میشکنند.آدمها شوخی شوخی لبخند می زنند...ودلها جدی جدی عاشق می شوند
بیایید عاطفه را به قلب هایمان تزریق کنیم.محبت را به
هم ارزانی کنیم صداقت را همیشه به خاطر بسپاریم امید را مهمان قلب هایمان کنیم لبخند را بر لب هایمان پیوند بزنیم گرمی خوشبختی را به سلامتی از صحنه زندگی برباییم دوست داشته باشیم تا دوست داشته شویم بیایید خوشبختی را به لباسمان سنجاق کنیم....بیایید با خدا باشیم تا خانواده ای سبز داشته باشیم
همه پل ها کاش روی جریان پر از آبی بود همه پل ها کاش سوی سر سبزی جنگل می رفت وصل می کرد دو آبادی را در عرض زمین ودو انسان اصلا همه دل ها را در طول زمان و گذرگاه خسته آدم ها بود کاش ما پل بودیم
در میان چاه در حال عبور سطل می نالید با افسوس و آه بارها می آزمایم این مسیر ریسمان گردنم باشد گواه با امید روشنی پر می شوم می کشانم خویش را سوی ماه می زنم سر را به سنگ آرزو می رسانم آب را بالای چاه تا به مقصد می رسم با صد امید باز خالی می شوم در یک نگاه سر نگونم می کنند از اوج خویش می فرستندم به این تبعیدگاه باز می گردم به حال اولم در مسیری تنگ و تاریک و سیاه سیر باطل می کنم در این مسیر دور باطل می زنم در کارگاه عبرت تاریخی درد آوری ست جنبش تکراری این چرخ چاه
زندگی یعنی مثل آب جاری شدن زندگی یعنی مثل آسمان آبی بودن زندگی یعنی مثل خورشید بخشنده بودن زندگی یعنی مثل بهار زیبا بودن زندگی یعنی همه اینهادست به دست هم دادن و طبیعت شدن
هر کس به طریقی دل ما می شکند بیگانه جدا دوست جدا می شکند بیگانه اگر می شکند حرفی نیست من در عجبم دوست چرا می شکند
کاش بیاییم برای بی پناها سایبون باشیم با دلای دل شکسته کمی مهربون باشیم کاش یه کاری بکنیم که خستگی ها در بشه مرهمی بشیم که زخم آدما بهتر بشه کاش که پاک کنیم تمام اشکایی که جاریه خوب نگه داریم چیزی که واسه یادگاریه کاش دس پرنده های بی پناه و بگیریم توی آسمون بریم دامن ماه و بگیریم کاش با مهربونی مون غصه ها رو کم بکنیم رشته های عشق و تا همیشه محکم بکنیم کاش بشینیم پای صحبت اونا که بی کسن اگه درد دل کنن به آرزوشون می رسن کاش تو عصری که همش سنگیه و آهنیه بگیم از چیزایی که خوبه ولی رفتنیه کاش هنوز دیر نشده قدرهم و خوب بدونیم نکنه دیر بشه تا ابد پشیمون بمونیم کاش که این یه جمله هیچ موقع زیادمون نره آدمی چه بد باشه چه خوب باشه مسافره
رمز زندگي كردن اين است كه در بي امنيتي زندكي كنيد. و البته در اين گونه زندگي كردن تامين وجود ندارد. يك قطعه سنگ همواره امن است ويك گل هميشه در معرض خطر - ولي سنگ مرده است وگل سرشار است از زندگي! ولي اگر طوفاني برخيزد گل مي افتد وسنگ در جايش باقي مي ماند
برای شنیدن این آهنگ کلیک کن
روزگاري مردم دنيا دلشان درد نداشت ---- هر کسي غصه اين که چه مي کرد نداشت .........چشمه سادگي از لطف زمين مي جوشيد ---- خودمانيم زمين اين همه نامرد نداشت
زندگی تکراریست خنده ها تکراری گریه ها تکراریست من در این تکرارها مانده در بهت و سکوت دیگران می خندند و دلم می داند که چقدر تکراریست همه جا غرق سکوت کوچه ها رو به غروب همه جا تاریک است پیش رو تاریکی پشت سر تاریکی دل من می ترسد ترس هم تکراریست |
About
ازتنگنای محبس تاریکی
Home
|
